رساله فارسی

قرآنى , عرفانى , رياضى , طبى , فقهى

اخلاقى , فلكى , حكمى

قطب  مغناطيسى و قطب  جغرافيائى زمين

دروس هيئت‏ و ديگر رشته هاى رياضى‏ آية الله حسن زاده آملى

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الحمد للّه رب العالمين‏

ثناؤك يا من لا يقدّر ارتفاع كعبة جلاله بمقاييس الحواسّ و العقول.

و لقاءك يا من لا يتطرق الى سمت قبلة وصاله، الانحراف و العدول.

خير الأثر

در

رد جبر و قدر

و

دو رساله ديگر

تعيين سمت  قبله

و تشخيص ظهر حقيقى

مدينه منوره

به اعجاز رسول الله

صلى الله عليه و على آله و سلم

خط مشرق و مغرب  اعتدال

و

و تحصيل سمت  قبله آفاق

از طريق دايره هنديه

علامه حسن زاده آملى

 انه الحق

:تعيين خطزوال

نام كتاب :انسان كامل ازديدگاه نهج البلاغه

الهى نامه

الحجج البالغة على تجرد النفس الناطقة

آغاز و انجام (به ضميمه تعليقات)  

ديوان اشعار

هرکسی سفره خود و مهمان سفره خود است.

«روز سه شنبه 7 ع 1 سنه 1412 ه ق= 26 شهریور در 1370 ه ش در قم بعد از درس صبح، حالم سخت دگرگون شد، به نحویکه مقدّمات کفن و دفنم را فراهم کرده بودم و این غزل را از رویدا آن حال گفته ام :  

مژده ای دل که شب هجر به پایان آمد
 پیک روح القدس از جانب جانان آمد

زان دلارا که در این باغ وجودت آراست
جنّت ذات طلب کردی و خواهان آمد

جز خداوند نبوده است در اندیشۀ تو
که جزای تو خداوند به احسان آمد

سنگ زیرن رحی بوده ای از گردش چرخ
عرصۀ گردش تو روضۀ رضوان آمد

هر چه بُد محنت ایّام زَبَد بود و برفت
هر چه باقی است همه منحت یزدان آمد

آنچه در مزرع دل تخم وفا کاشته ای
همه نور و همه حور و همه غلمان آمد

آفرین بر قلم صنع که لوح و قلمی 
 همه برهان همه عرفان همه قرآن آمد

 چشمۀ آب حیاتس دهانی که از او 
 همه درس و همه بحث و همه تبیان آمد 

تن خاکی بسوی خاک روانست ولی 
دل عرشی بسوی عرش خرامان آمد

ای عزیزان من این نشأۀ دنیاوی ما 
 به مثل این که چو زندان و چو زهدان آمد

چو بگورم بسپردید نشینید به سور
 نه که در سوگ کسی باشد و نالان آمد

خویش را بهر ابد نیک بسازید به علم
عمل و علم دو سازندۀ انسان آمد

حمدلله که حسن تا زِ ندای خوش دوست
 اِرجعی را بشنیده است غزلخوان آمد

????دیوان اشعار /ص۴۷۴
استاد علامه حسن زاده ی آملی روحی فداه

علّامه حسن زاده آملی مدّظلّه:

نمازگزار با آفريدگارش گفتگو مى كند، و جسته جسته بدانجا مى رسد كه هميشه و همواره خودش را در پيشگاه او مى بيند، و هيچگاه خودش را فراموش نمى كند، و پيوسته كشيک خويش مى كشد تا درست گفتار و نيكو كردار و پاكيزه رفتار باشد

«هزار و یک کلمه» ج 2 ص 378

جهت اطلاعات بیشتر  از دوره روی ادامه مطلب کلیک کنید.